Nu maar weer opnieuw bewust worden van hoe ik het vastgezet heb.
En inderdaad flink teleurgesteld (lees: depri)
Dus maar weer 'terug naar af', naar mijn pad en wat mij daar op brengt.
Open proberen te staan en in het nu blijven.
Dit weekend Rob wat helpen bij klussen in Minke's kamer en weer een wandelingetje in de natuur maken. Dan heb ik wat te doen, dat geeft afleiding en dan gaat de tijd sneller voorbij.
Het is stom, ik weet het, maar ik ben eigenlijk alleen maar aan het wachten......
Ik zou graag iets heel opbeurends willen zeggen, maar eigenlijk vind ik het alleen maar heel erg jammer dat je er niet bij bent de 18e :( Sterkte met wachten! X Veronica
BeantwoordenVerwijderenDank je wel, Veronica, ik vind het ook echt heel jammer! Misschien komen Rob en de kinderen wel, dan kunnen we skypen/facetimen als mijn energie dat toe laat. Ben ik er toch een beetje bij.....
VerwijderenLieve groet, ook aan Tom, en een fijne dag!
We kunnen natuurlijk ook, als je je daar dan goed genoeg voor voelt, ergens deze zomer een reünietje in Woerden houden!
BeantwoordenVerwijderenKunnen we ook eindelijk eens zien hoe lief Evi nou in 't echt is, ipv alleen op de foto's, hihi.
Misschien is dat wel een leuk idee, en een oppeppertje :)
Liefs, Suus
Lief dat je dat schrijft, Suzanne, en een goed idee om in ons achterhoofd te houden!!!
Verwijderen